Het ontstaan en de ontwikkeling van “De Stormvogel”.

Het is al weer heel wat jaren geleden dat Vlissingen en Souburg in rep en roer waren. In juli 1966 was Souburg bestuurlijk bij Vlissingen gevoegd en vanaf dat moment kwam de concurrentie tussen Vlissingen en Souburg pas goed op gang. De Sport deed daarbij flink mee. De Souburgse zwemsport vereniging S.Z.V. bleef daar beslist niet van verschoond. De zwemsport in Zeeland was toen een puur zomerse aangelegenheid want Zeeland kende nog geen overdekte zwembaden.

In Vlissingen was ver voor de tweede wereldoorlog een zwemclub opgericht met de naam “De Zeehond”. Er werd door die club nabij de keersluisbrug gezwommen. Eerst op het zwemschip aan de oostkant van het Kanaal door Walcheren, later in het speciaal gebouwd zwembad (nu het huidige botenhuis) aan de andere kant van het kanaal. De Souburgers konden ook terecht in het kanaal. Daar was een houten zweminrichting gebouwd waar de kinderen zwemmen geleerd werd. Op een paar vlotten en een steiger leerden zij zwemmen. In 1944 werd Walcheren onder water gezet door de Engelsen en werden de sluizen in Vlissingen en Veere onklaar gemaakt waardoor eb en vloed vrij spel hadden in het kanaal. De houten gebouwen van de Souburgse zwemschool werden volledig verwoest door het water en waren dus onbruikbaar voor het geven van zwemlessen. Nadat de dijken waren gedicht en de sluizen waren gerepareerd kwamen er noodkleedhokjes, maar een paar jaar later stond er ook aan het kanaal in Souburg een prachtig gebouw.

Na de oorlog kwam ook in Souburg de zwemsport meer in de belangstelling te staan en zo werd naast de zwemschool op 1 mei 1946 ook een zwemclub (S.Z.V.) opgericht. De leden trainden in het kanaal en zwommen hun zwem- en waterpolowedstrijden tussen een paar uitgelegde vlotten en palen, die uitgezwaaid konden worden. De wedstrijden waren altijd gezellig. Vooral de waterpolowedstrijd tussen De Zeehond en S.Z.V. trokken veel belangstelling.

De gemeenten Oost- en West Souburg is altijd vooruitstrevend geweest en kende in die tijd al een Sportraad. De gemeente Vlissingen had ook zoiets maar daar heette het “De Stichting Sportbelangen”, een naam die je door vele, vooral oudere mensen, nu nog steeds zo wordt genoemd. In ieder geval was er in beide plaatsen goed overleg tussen het gemeentebestuur en de georganiseerde sport.

Aan het begin van de jaren zestig werd de roep om een overdekte zweminrichting steeds luider. Ook in de politiek werd nogal driftig gewerkt aan allerlei samenvoegingen. Souburg en Ritthem zouden in de toekomst bij Vlissingen komen. In Souburg werd in de Sportraad driftig gewerkt om in Souburg een overdekte zweminrichting te krijgen. Souburg is nooit een arme gemeente geweest en dus was er nogal wat geld in reserve. Maar…om iets groots te bouwen was de toestemming van de Provincie nodig. En die hield de boot een beetje af. De plannen werden niet goedgekeurd. Toen kwam het gemeentebestuur met het plan om in een oud gymnastieklokaal aan het Oranjeplein een klein zwembad te bouwen. Het gemeentebestuur kon dat zelf beslissen mits het te investeren bedrag onder de 50 000 gulden bleef. In België stonden er al verschillende baden van deze grootte en dus ging het gemeentebestuur samen met de sportraad in Brussel polshoogte nemen. Welnu, de wens werd vervuld en in 1965 kreeg Zeeland zijn eerste overdekte zweminrichting, gevestigd in Souburg. Heel veel Souburgers hebben daar zwemmen geleerd en de zwemclub maakte ook driftig gebruik van de mogelijkheid om de zwemsport verder te ontwikkelen. Er werden zelfs kringtrainingen in gehouden. De Zeeuwse zwemselectie kwam dan ook elke week in Souburg trainen. Het bad was 10 bij 5 meter en de diepte was 90 centimeter.

De bestuurlijke samenvoeging van de gemeenten Vlissingen met Oost-en West Souburg werd in de Tweede Kamer goedgekeurd en op 1 juli 1966 was het zover. Souburg had geen zeggenschap meer over de Purley Pool (zo heette het zwembadje) want dat werd verder vanuit Vlissingen geregeld. Maar bij de overdracht van de erfenis aan Vlissingen was door het gemeentebestuur van Souburg bedongen dat de sportaccommodaties in eerste instantie door de Souburgers mochten worden gebruikt.

Maar de sport werd langzaam maar zeker geïntegreerd in het nieuwe Vlissingen. Inwoners van Souburg werden steeds meer bij het overleg betrokken. Dat leidde tot nieuwe zwembadplannen en uiteindelijk werd in 1969 besloten dat er een overdekt instructiebad zou worden gebouwd en een Olympisch buitenbad. Inspraak werd gegund aan de zwemclubs en die stelden voor om een overdekt bad te bouwen van 16 bij 25 meter. Het werd de helft, dus 8,5 x 25 meter. Er kwam wel een groot buitenbad bij.

De besturen van de zwemclubs uit Vlissingen, De Zeehond, de Dokter Staverman Brigade en de Souburgse Zwemsport Vereniging, kwamen bij elkaar in een poging om in Vlissingen tot één grote zwemvereniging te komen met afdelingen Wedstrijdzwemmen, Waterpolo en Zwemmend Redden. Het duurde even alvorens iedereen op dezelfde lijn zat want elke club had toch wel zijn eigen cultuur. Maar uiteindelijk was de wil aanwezig om samen verder te gaan in de nieuwe zwemaccommodatie. Het bestuur van de KNZB ging akkoord met de fusie op voorwaarde dat alle aangesloten leden ook lid werden van de KNZB. Toen later ook bleek dat de Bond voor het Redden van Drenkelingen dat zelfde wilde kwam er een kink in de kabel. Het betalen van dubbele contributies was voor de drie clubs onaanvaardbaar. De consequentie was dat de zwemclubs gingen fuseren maar dat de Staverman Brigade zelfstandig bleef.

Inmiddels hadden de leden van SZV en de Zeehond de laatste zomer gezamenlijk getraind in het Kanaal bij Souburg omdat het zwembad in Vlissingen was gesloten. Op die wijze konden zij alvast aan elkaar wennen. In september gingen de leden gezamenlijk trainen in het nieuwe overdekte instructiebad en werden stappen gezet om tot een volledige fusie te komen. De leden van beide clubs gingen in de extra vergaderingen akkoord met de fusie en kozen uiteindelijk voor een compleet nieuwe naam. Dat werd “Zwemsportvereniging De Stormvogel”, een naam die door het 12 jarige lid Ineke Meeusen was bedacht en door de leden gekozen. De datum van de fusie werd vastgesteld op 1 januari 1971.

Vanaf dat moment is de Stormvogel uitgegroeid tot één van de meest vooraanstaande verenigingen van Zeeland. De vereniging kreeg in 1985 een nieuwe impuls toen het nieuwe wedstrijdbad in Vlissingen werd gebouwd. De luidde een nieuwe periode in van vele successen voornamelijk op het gebied van het wedstrijdzwemmen. Ook de afdeling Waterpolo kwam in de lift toen de poloafdeling van Luctor werd opgeheven en de overgebleven spelers naar De Stormvogel kwamen.

In 1992 werd de afdeling verstandelijk gehandicapten opgericht en sinds die tijd behoort ook de groep van 40 G-sporters en hun vele begeleiders tot onze vereniging. Zij zijn inmiddels helemaal geïntegreerd in de Stormvogel

Na een periode van 33 jaar heeft de Stormvogel nu haar intrek genomen in het nieuwe en mooie stadsgewestelijk zwembad dat onder de naam “Vrijburgbad” vanaf 14 juli 2003 de thuisbasis wordt van bijna alle zwemclubs en reddingsbrigades op Walcheren.

Mogelijk gaat de Stormvogel opnieuw een sterke groeiperiode tegemoet.

Oost-Souburg, oktober 2003,
Wim Buijs.