De training in Wachtebeke was gisteren compleet anders gelopen als normaal. Het was een flinke groep die meetrainde, met 9 personen was het zelfs druk in de baan! Met tien man dus onderweg naar Wachebeke. Naast Merel, Manon, Judith en Jaimy nu ook Levy en Wouter, Simon, Bob en Sverre erbij. Ikzelf achter het stuur, en in de andere auto Sverre.

Bij het zwembad al snel uitladen en naar binnen, ik regel dan altijd dat de deuren open gaan zodat we in de kelder kunnen omkleden. Even aftekenen bij de 'redders' en alles is geregeld. Paaltje met 'gereserveerd' even opschuiven en hup het water in.

Wouter had het in het begin wel eventjes taai, om met de 'groten' mee te trainen, maar met wat snelle aanpassingen ging ook dat prima en hij zwom lekker mee.

halverwege de training gaat er een belletje door het bad, met een onverstaanbare melding. Het zal wel. Lekker doorgaan met de Aeroob-1 / 2 set van 2400 meter en daarna nog wat kort werk met flippers en een stukje startjes / onder water fase.

Al snel het einde van de 2 uur durende training en iedereen onder de douche en snel omkleden, wat we hebben haast; Simon en Jaimy moeten naar de Zierikzeese Huldiging van Sportkampioenen. Kwart voor zes staat iedereen buiten, roep ik.

Allen omgekleed, de een nog even naar de wc, de ander nog een blikje fris achterover slaan, hup naar buiten. Doei allemaal! tot van de week of tot morgen bij de Sport & Spelwedstrijden.

De motor koud gestart, komt Levy aanrennen.... ,We kunnen de auto niet in!' ,Wat? We komen wel even kijken...'

Mijn auto naast die van hun gezet en gekeken wat er mis was. De deurvergrendeling reageerde niet meer op de elektronische sleutel, en dus stonden ze buitengesloten! Op het terrein kwamen we al snel te weten dat dat alarm dat in het zwembad afging voor ons was bedoeld, want de auto heeft schijnbaar de hele training met de lichten en alarm aan gestaan! Accu dus leeg!

Belletje naar het thuisfront; ,er zit een noodsleuteltje in de elektronische sleutel, daar moet je de deur mee open zien te krijgen, dan kan je de motorkap open doen en de accu opladen met startkabels'. Dat laatste was niet zo moeilijk, maar dat eerste.... Het sleuteltje paste van geen kanten... Ik de ANWB bellen, de Belgische hulptroepen werden ingeschakeld, maar er is een gemiddelde wachttijd van 2 uur...

Sverre, Judith en ik bleven bij de auto, de rest ging terug naar binnen, waar ze nog wat gegeten hebben. Wij in de auto nog een kaartspelletje gedaan. Om half 8 (anderhalf uur later) komt er eindelijk een 'Touring'-busje. De ABWB zullen we maar zeggen :-)

De beste man maakt niet zo'n goede indruk op ons, en na wat gesteggel met het sleuteltje komen we op het idee om op dezelfde manier waarmee mijn auto 'gekraakt' is bij de NK in Amsterdam afgelopen december, om dat ook op deze auto maar toe te passen. Dus zakje lucht tussen de deur, en met een metalen staaf proberen de deur open te krijgen. Met geen mogelijkheid dus he!?

Na wat gestuntel hiermee uiteindelijk nog het idee gekregen om van buitenaf bij de motorkap te kunnen, wat er toe leidde dat op de stekkeruitgang voor de aanhanger een accutje werd aangesloten. Ja hoor, lampen gingen aan! Er gaat weer stroom door de auto! Nu proberen om de ramen open te krijgen? Nee natuurlijk niet....

ABWB aan het einde van zijn latijn; belt collega. Krijgt de mededeling dat de andere sleutel nodig is om de deur open te krijgen... Telefoontje terug naar Middelburg, of Yvonne deze kant op wil komen met de andere sleutel.... eta. 45 minuten later. De mannen van de bewaking van het terrein waren er inmiddels ook al bij komen staan en om de tijd te doorstaan zijn we met hen naar binnen gegaan, om dan maar via de radio iets van het schaatsen mee te krijgen...

Tegen 10 uur was Yvonne er en konden we al snel constateren dat ook die elektronische sleutel het niet doet. Maar... er blijkt ook zo'n noodsleuteltje in te zitten, en wat blijkt? Daar zit wel een profiel op, en hij glijd zo de auto in... deur open! Motorklep open, startkabels erop, starten maar!

Iedereen weer instappen en om half 11 reden we daar weg. Uiteindelijk had nog niet iedereen wat gegeten en dus was er een tussenstop bij de Mac...

Half 12 was iedereen weer terug op plaats van bestemming.

Traininkje van 2 uur...